Jednonawowy kościół św. Katarzyny opodal Forum Salarium, zawdzięcza swe istnienie fundacji Żaboklickiego Hieronima, który wznieść go rozkazał w drugiej połowie XVII-go wieku dla oo. reformatów, mieszkających pod troskliwą pieczą przełożonych w pobliskim, maleńkim, dziś już nie istniejącym klasztorku.
Wśród nich …
Opodal rynku Solnego, przy ulicy niegdyś Szewską zwanej, a wyznaczonej wraz ze wschodnią stroną Forum Salarium na miejsce zamieszkania dla coraz liczniej napływających do zakładanego miasta Żydów, wzniesiona została w XVI wieku warowna bóżnica. Kamienny, rzeźbiony portal i kute drzwi …
Nadszaniec północno – wschodni, wielki, z czerwonej cegły, ma takie same, jak poprzedni, od przedpola łukowate do wnętrza wygięcie, takie same niewielkie w grubych murach głęboko osadzone okna, takie same szare, przecinające czerwień cegieł podokienne występy.
Dawniej z bronią w …
Wzdłuż nadszańca idąc w naszej po starych murach wędrówce, pomyślmy, że tu gdzieś na lewo, w ścianach dzisiejszych domów zamknięta jest przestrzeń zajmowana niegdyś przez świątynię Ormian, którzy licznie ściągali do Zamościa zwiedziawszy się o powstaniu miasta.
Przybywali z Armenii, …
Przez plac Strzelecki, zamknięty bramą Lwowską nową i pobazyliańską wikarówką, z sylwetą nadszańca wschodniego i celi Łukasińskiego na dalszym planie, spójrzmy na białą, renesansowo-barokową, o wybitnie kościelnym charakterze budowlę.
Ogrom jej, powaga smukłych, przypartych ściśle do ścian kolumn o kwieciem …
Przy ulicy Bazyliańskiej na obniżonym dziś nieco terenie przystanął skromnie kościółek św. Mikołaja. Przedsionkiem z nowszych czasów i przez bramy wieżowej kamienny, barokowy portal wejdźmy do małej, jednonawowej świątyńki, nad którą kopuła renesansowa rozpięta, przez okna latarni szczyt jej zdobiącej, …
Trzeba się od obrazów przeszłości roztaczanych na rozciągającej się przed nami równinie oderwać, a oglądnąć ów poklasztorny budynek. To dawny kościół i klasztor ss. franciszkanek.
Gdy rząd austriacki pod koniec XVIII-ego stulecia zakon ich na terenie Zamościa zlikwidował, zajęły go …
Półkoliste wgłębienia muru czekają zda się na rozwarcie nieistniejących już podwojów, które skrzypiały niegdyś na zawiasach, gdy życie grodu pulsowało tutaj.
Z bramy tej w 1648 r. wysunęli się z miasta ci, którym spalenie przedmieścia lwowskiego zlecono, aby przedpole dla …
Teraz oto zastępują nam drogę dalszą dostojne mury wschodniego bastionu, w którym kiedyś wojsko kwaterwało. Ta część zabudowań fortecznych z czerwonej cegły, z szarymi podkreśleniami krawężników i obramień okiennych, od strony zewnętrznej lekko łukiem do wewnątrz wygięta, groźnie spozierała niegdyś …
Po osi która dzieli miasto na poły, pójdźmy rynkiem, ulicą 3-go Maja w stronę wschodniego bastionu.
Po drodze musimy zwrócić uwagę na duży budynek, zwany „Podkarpie“, który dawniej mieścił w sobie klasztor o. o. bonifratrów wraz z utrzymywanym przez nich …
