Kategoria: Zamość

Przy ulicy Bazyliańskiej na obniżonym dziś nieco terenie przystanął skromnie kościółek św. Mikołaja. Przedsionkiem z nowszych czasów i przez bramy wieżowej kamienny, barokowy portal wejdźmy do małej, jednonawowej świątyńki, nad którą kopuła renesansowa rozpięta, przez okna latarni szczyt jej zdobiącej, …

Trzeba się od obrazów przeszłości roztaczanych na rozciągającej się przed nami równinie oderwać, a oglądnąć ów poklasztorny budynek. To dawny kościół i klasztor ss. franciszkanek.

Gdy rząd austriacki pod koniec XVIII-ego stulecia zakon ich na terenie Zamościa zlikwidował, zajęły go …

Półkoliste wgłębienia muru czekają zda się na rozwarcie nieistniejących już podwojów, które skrzypiały niegdyś na zawiasach, gdy życie grodu pulsowało tutaj.

Z bramy tej w 1648 r. wysunęli się z miasta ci, którym spalenie przedmieścia lwowskiego zlecono, aby przedpole dla …

Teraz oto zastępują nam drogę dalszą dostojne mury wschodniego bastionu, w którym kiedyś wojsko kwaterwało. Ta część zabudowań fortecznych z czerwonej cegły, z szarymi podkreśleniami krawężników i obramień okiennych, od strony zewnętrznej lekko łukiem do wewnątrz wygięta, groźnie spozierała niegdyś …

Po osi która dzieli miasto na poły, pójdźmy rynkiem, ulicą 3-go Maja w stronę wschodniego bastionu.

Po drodze musimy zwrócić uwagę na duży budynek, zwany „Podkarpie“, który dawniej mieścił w sobie klasztor o. o. bonifratrów wraz z utrzymywanym przez nich …

I wróćmy znowu z dalekiej myślą wędrówki na rynek zamojski i wstąpmy na taras ratusza, skąd można całość wzrokiem ogarnąć.

A wzdłuż arkad posuwając się, śledzić trzeba uważnie piękne w liniach kamienne, renesansowo – barokowe portale prowadzące do wąskich, sklepionych …

A teraz spójrzmy na ratusz.

Właściwie odrazu rzuca się w oczy przy wejściu na rynek w swojej różowo – białej szacie, na szarych podcieniach wsparty, z łukiem lekko w rynek rzuconych kamiennych schodów o kamiennych poręczach na taras wiodących.

Zatrzymajmy …

Pójdziemy najpierw tam, gdzie wszyscy mieszkańcy w podziwie ciągłym przechodząc zatrzymują się, a nawet w nocy zachodzić lubią — na rynek.

Czworoboczny, obszerny i choć zielenią trawników zarosły, nie rynek, a raczej jakieś podwórze, jakiś dziedziniec renesansowej rezydencji, z biegnącymi …

Plan Zamościa z r. 1704. Stockholm, Krigsarkivet (za Czołowskim: Plan i widok Zamościa z r. 1704). 1:5000. Oznaczenia: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 — bastiony, Lb — Brama Lubelska, Sc — Brama Szczebrzeszyńska, Lw — Brama Lwowska, Z…

Otwierajmy szeroko oczy, bo oto z mgieł oddalenia majaczeją zrazu niewyraźnie, a potem coraz dokładniej wychylają się wieże miasta zaczarowanego — miasta z bajki — Zamościa.

Ta wieża na wprost to dzwonnica zamojskiej kolegiaty — za nią wystrzela w niebo …