Gdzie na grzyby na Roztoczu? Najlepsze lasy w okolicach Zamościa

Grzybobranie w Polsce to coś znacznie więcej niż tylko okazja do zebrania świeżych składników na pyszny sos, zupę czy świąteczne uszka. To wielopokoleniowa tradycja, rytuał i jedna z najbardziej ukochanych form spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu. Gdy w powietrzu zaczyna pachnieć chłodnym porankiem, wilgotną ściółką i opadającymi liśćmi, tysiące pasjonatów wyruszają do lasu z koszami w dłoniach. Jeśli szukasz miejsca, które zachwyca nie tylko bogactwem runa leśnego, ale również wyjątkowym mikroklimatem, krystalicznie czystym powietrzem oraz niepowtarzalnymi krajobrazami, Roztocze i okolice Zamościa są kierunkiem idealnym.

Ten wyjątkowy region, rozciągający się od Wyżyny Lubelskiej aż po granicę z Ukrainą, słynie z olbrzymiego zalesienia, zróżnicowania glebowego oraz specyficznego ukształtowania terenu. To właśnie ta różnorodność ekosystemów sprawia, że lasy wokół Zamościa stanowią absolutny raj dla grzybiarzy – zarówno dla doświadczonych zbieraczy szukających rzadkich okazów, jak i dla rodzin z dziećmi, które traktują leśne spacery jako formę rekreacji. W tym przewodniku dowiesz się dokładnie, gdzie warto się udać, jakich gatunków grzybów możesz się spodziewać w poszczególnych kompleksach leśnych, jak bezpiecznie i odpowiedzialnie zbierać grzyby na Roztoczu oraz jak przygotować się do leśnej wyprawy, by wrócić z pełnym koszem i wspaniałymi wspomnieniami.

Dlaczego lasy wokół Zamościa i Roztocza to raj dla grzybiarzy?

Wyjątkowość Roztocza na mapie grzybowej Polski wynika przede wszystkim z unikalnego położenia geograficznego i geologicznego. Region ten stanowi wał wzniesień o charakterze piaszczysto-wapiennym, pokryty w wielu miejscach żyznymi glebami lessowymi oraz piaskami pochodzenia polodowcowego. Taka mozaika podłoża przekłada się na ogromne bogactwo zbiorowisk roślinnych. Znajdziesz tu zarówno piaszczyste, suche bory sosnowe, jak i wilgotne lasy mieszane, stary dąbrowy, bukowe knieje oraz leśne wąwozy i doliny rzeczne.

Każdy z tych typów lasu stwarza idealne mikroklimatyczne warunki dla zupełnie innych gatunków grzybów mikoryzowych, czyli takich, które do rozwoju potrzebują bliskiego sąsiedztwa konkretnych gatunków drzew. Przykładowo, sosny w borach iglastych tworzą doskonałe warunki dla podgrzybków brunatnych, borowików szlachetnych i maślaków, podczas gdy podzamojskie buczyny i dąbrowy kryją w swoich zasobach wspaniałe borowiki ceglastopore, borowiki usiatkowane, koźlarze oraz pieprzniki jadalne, szerzej znane jako kurki.

Dodatkowym atutem Roztocza jest jego stosunkowo niskie uprzemysłowienie oraz ogromna powierzchnia obszarów leśnych. Woda w tutejszych ciekach jest czysta, powietrze pozbawione zanieczyszczeń miejskich, a lasy charakteryzują się wysokim stopniem naturalności. Oznacza to nie tylko zdrowy i smaczny plon, ale też niezapomniane doznania estetyczne – spacerowanie po głębokich, zacienionych jarach i mchach Roztocza pozwala całkowicie oderwać się od codziennego zgiełku.

Najlepsze miejsca na grzyby w okolicach Zamościa

Zamość jest wspaniałą bazą wypadową do leśnych eksploracji. Wystarczy kilkanaście minut jazdy samochodem, aby znaleźć się w gęstych, pachnących żywicą kompleksach leśnych. Oto szczegółowy przegląd najpopularniejszych i najbardziej wydajnych rejonów grzybowych wokół miasta.

Lasy w gminie Adamów i okolice Jacni oraz Krasnobrodu

Jednym z najbliższych i najbardziej cenionych przez mieszkańców Zamościa kierunków są lasy położone na południe od miasta, ciągnące się w stronę Krasnobrodu i Adamowa. Kompleksy leśne w okolicach Jacni, Potoczka i Bondyrza charakteryzują się bardzo urozmaiconą rzeźbą terenu. Wzniesienia przeplatają się tutaj z dolinami i mniejszymi strumieniami, tworząc wilgotne mikrośrodowiska idealne do rozwoju grzybni.

Na tym terenie dominuje drzewostan mieszany z dużym udziałem sosny, dębu, buka oraz jodły. Wczesną jesienią, po pierwszych ciepłych deszczach, można tu trafić na prawdziwe wysypy borowika szlachetnego (prawdziwka). W miejscach o większym nasłonecznieniu, na obrzeżach polan i przy leśnych drogach, masowo pojawiają się podgrzybki brunatne oraz koźlarze babki. Osoby lubiące zbierać kurki powinny zwrócić uwagę na piaszczyste ścieżki i mchowe paski w wyższych partiach wzniesień wokół Jacni.

Kompleks leśny Krasnobród – Rachanie – Tarnawatka

Kierując się dalej na południowy wschód, trafiamy na rozległe obszary leśne rozciągające się pomiędzy Krasnobrodem, Tarnawatką a Rachaniami. To potężny kompleks leśny, który zaspokoi potrzeby nawet najbardziej wymagających zbieraczy. Ze względu na znaczną powierzchnię, lasy te nie są tak silnie eksploatowane przez przyjezdnych jak miejsca położone bezpośrednio przy głównych drogach.

W rejonie Tarnawatki i Pawłówki dominują stary bor iglasty oraz płaty lasów liściastych. Jest to prawdziwe królestwo borowika sosnowego i borowika szlachetnego. Pomiędzy wrzosami i głębokimi poduszkami mchu wborach sosnowych często spotkać można maślaki zwyczajne i sitarze. Warto również udać się w okolice mniejszych miejscowości, takich jak Niemirówek czy Wieprzec, gdzie na skrajach lasów dębowo-grabowych od późnej wiosny do jesieni pojawiają się koźlarze grabowe oraz smaczne gołąbki zielonawy i wybitnie cenione gąski nieodmiennie kojarzone z późną jesienią.

Puszcza Solska i okolice Józefowa oraz Suśca

Ruszając na południe od Zamościa, wkraczamy w obszar gigantycznego kompleksu leśnego, jakim jest Puszcza Solska. To jeden z największych zwartych obszarów leśnych w Polsce, rozciągający się na dziesiątki kilometrów. Oczywiście Puszcza Solska jest ogromna, jednak z punktu widzenia grzybiarza ze stolicą w Zamościu, najbardziej interesujące są jej północne i wschodnie rejony – okolice Józefowa, Suśca, Oseredka oraz Hamerni.

Puszcza Solska słynie z przepięknych, suchych i widnych borów sosnowych rosnących na piaszczystym podłożu. Jest to absolutny numer jeden, jeśli chodzi o zbiory podgrzybka brunatnego oraz gąski zielonej i siwej (zielonki i siwek). Późną jesienią, gdy w innych lasach aktywność grzybni powoli zamiera, piaszczyste gleby Puszczy Solskiej pod Józefowem dosłownie obfitują w gąski hidden pod igłowiem i piaskiem.

Warto również pamiętać o dolinach rzecznych Tanwi, Sopotu i Szumu. W wilgotniejszych partiach sąsiadujących z rzekami, gdzie pojawiają się olsze, brzozy i świerki, z łatwością znajdziemy koźlarza czerwonego (tzw. krawca lub krasnodrzewa) o charakterystycznym, pomarańczowo-czerwonym kapeluszu, a także pokaźne skupiska maślaków sitarzy.

Lasy wokół Szczebrzeszyna i Zwierzyńca

Kolejnym niezwykle malowniczym i obfitym w grzyby rejonem są lasy położone na zachód od Zamościa, w okolicach Szczebrzeszyna, Brody, Żurawnicy i Zwierzyńca. Tutejszy krajobraz zdominowany jest przez słynne roztoczańskie wąwozy lessowe oraz wysokie wzniesienia porośnięte wspaniałymi lasami bukowymi i jodłowymi.

Lasy bukowe wokół Szczebrzeszyna to miejsce wyjątkowe. Specyficzna gleba lessowa dobrze zatrzymuje wilgoć, co sprawia, że grzyby pojawiają się tu nawet w okresach krótszych susz. W buczynach warto szukać borowików usiatkowanych, które pojawiają się już w czerwcu i lipcu, a także cenionych gatunków maślaków i koźlarzy. Z kolei głębokie, cieniste wąwozy to ulubione siedlisko borowika ceglastoporego – grzyba o ciemnobrązowym kapeluszu i intensywnie czerwonym trzonie, który po przekrojeniu natychmiast zmienia barwę na granatową. Mimo że wymaga on dłuższej obróbki termicznej, uważany jest przez znawców za jeden z najsmaczniejszych grzybów naszych lasów.

Uwaga praktyczna: Podczas wypraw w okolice Zwierzyńca należy pamiętać o granicach Roztoczańskiego Parku Narodowego. Zbieranie grzybów na terenie parku jest bezwzględnie zabronione, jednak lasy gospodarcze otaczające park od strony Szczebrzeszyna, Gorajca czy Soch oferują równie bogate zbiory przy pełnym poszanowaniu prawa.

Lasy Janowskie – zachodni przyczółek dla wytrwałych

Choć Lasy Janowskie leżą nieco dalej na zachód od samego Zamościa, stanowią one naturalne przedłużenie kompleksów leśnych Roztocza i są bardzo chętnie odwiedzane przez mieszkańców regionu. To ogromne, często bagienne i mocno dzikie tereny, na których dominują bory sosnowe, bory mieszane oraz olsy.

Lasy Janowskie słyną z niesamowitych ilości podgrzybków i kurków. Ze względu na dużą wilgotność terenu oraz obecność torfowisk, jest to również doskonałe miejsce na poszukiwanie koźlarza różnobarwnego i koźlarza czarnego. Zbieracze, którzy cenią sobie ciszę, spokój i brak tłumów, w rozległych głuszach Lasów Janowskich znajdą prawdziwe wytchnienie oraz pełne kosze leśnych skarbach.

Jakie gatunki grzybów znajdziesz na Roztoczu?

Roztoczańskie lasy to niezwykłe bogactwo mikologiczne. W zależności od pory roku, opadów i typu lasu, możesz liczyć na bogaty plon różnorodnych gatunków. Oto najważniejsze z nich, na które warto zwrócić szczególną uwagę podczas leśnych spacerów.

Borowik szlachetny (Boletus edulis) i jego krewni

Król polskich lasów czuje się na Roztoczu wyśmienicie. Borowika szlachetnego spotkasz zarówno w borach świerkowych i sosnowych, jak i w lasach mieszanych z udziałem dębu i buka. Charakteryzuje się gładkim, brązowym kapeluszem, kremowo-białymi rurkami pod spodem (u starszych okazów żółtawo-zielonkawymi) oraz pękatym, jasnobrązowym trzonem z wyraźną, białawą siateczką w górnej części.

Oprócz borowika szlachetnego, w cieplejszych miesiącach (od czerwca do września) w roztoczańskich dąbrowach i buczynach licznie występuje borowik usiatkowany (Boletus reticulatus), o nieco jaśniejszym, zamszowym kapeluszu. W wyższych, bardziej piaszczystych partiach borów sosnowych spotkać można wybitnie dorodnego borowika sosnowego (Boletus pinophilus), z czerwonobrązowym, niemal purpurowym kapeluszem.

Podgrzybek brunatny (Imleria badia)

To bez wątpienia najliczniej zbierany grzyb na Roztoczu. Nazywany często „czarnym łebkiem” lub po prostu podgrzybkiem, dominuje w borach iglastych i mieszanych. Jego ciemnobrązowy, lekko lepki po deszczu kapelusz i żółtawe rurki, które po dotknięciu sinią na oliwkowo-niebieski kolor, są doskonale znane każdemu grzybiarzowi. Podgrzybki z roztoczańskich borów sosnowych są niezwykle aromatyczne, twarde i idealnie nadają się do suszenia, marynowania oraz duszenia.

Pieprznik jadalny – Kurka (Cantharellus cibarius)

Jaskrawożółte, lejkowate kurki to pierwsze zwiastuny prawdziwego sezonu grzybowego. Na Roztoczu pojawiają się już w czerwcu i potrafią owocować aż do późnej jesieni. Szukaj ich w piaszczystych borach sosnowych, w mchu, przy leśnych ścieżkach oraz na skrajach parowów. Kurki lubią rosnąć gromadnie – jeśli znajdziesz jedną, rozejrzyj się uważnie w promieniu kilku metrów, a z pewnością dostrzeżesz kolejne żółte kapelusze ukryte pod igłowiem.

Koźlarze (Leccinum)

Lasy wokół Zamościa obfitują w różne gatunki koźlarzy, zwanych lokalnie kozakami. W zależności od drzewostanu spotkasz tu:

Koźlarza babkę (Leccinum Scabrum) – występującego wyłącznie pod brzozami, o szarobrązowym kapeluszu i smukłym trzonie pokrytym czarnymi łuseczkami.
Koźlarza czerwonego (Leccinum aurantiacum) – najpiękniejszego z koźlarzy, z jaskrawopomarańczowym lub czerwonym kapeluszem, rosnącego pod topolami i osikami.
Koźlarza grabowego (Leccinum pseudoscabrum) – częstego mieszkańca gęstych lasów grabowych i bukowych Roztocza.

Maślaki (Suillus)

Na piaszczystych glebach, w młodnikach sosnowych oraz na obrzeżach lasów powszechnie występuje maślak zwyczajny oraz maślak ziarnisty. To doskonale znane grzyby o bardzo lepkiej, brązowej skórce kapelusza, idealne na gęste sosy i do marynowania. Z kolei w lasach modrzewiowych, które również można spotkać w rejonie Roztocza, obficie owocuje jaskrawopomarańczowy maślak żółty (modrzewiowy).

Gąska zielona i siwa (Tricholoma equestre / Tricholoma portentosum)

Gąski to absolutny fenomen późnojesiennego grzybobrania na Roztoczu. Kiedy inne gatunki kończą już owocowanie pod wpływem pierwszych przymrozków, piaszczyste bory sosno w rejonie Józefowa, Suśca i Tarnawatki stają się miejscem poszukiwań tych smacznych grzybów. Gąski rosną głęboko ukryte w piasku i mchu – często na powierzchni widać jedynie delikatny wzgórek ziemi. Ich zbieranie wymaga spostrzegawczości, ale satysfakcja z twardych, czystych i chrupiących grzybów w listopadzie jest niezastąpiona.

Kalendarz grzybiarza na Roztoczu – kiedy jechać?

Sezon grzybowy w okolicach Zamościa i na Roztoczu trwa znacznie dłużej, niż mogłoby się wydawać. Wszystko zależy od warunków pogodowych, temperatury oraz ilości opadów, ale tradycyjny podział sezonu wygląda następująco:

Wiosna (maj – czerwiec)

Początek sezonu należy do grzybów wiosennych. Choć nie jest to czas na masowe zbiory, w cienistych lasach liściastych i na skrajach zarośli można natrafić na smardze jadalne (pamiętaj, że gatunki te poza terenem prywatnym są pod ochroną). Pod koniec maja i w czerwcu pojawiają się pierwsze letnie borowiki usiatkowane oraz pierwsze, wyczekiwane kurki.

Lato (lipiec – sierpień)

To czas dynamiczny i uzależniony od burz. Jeśli lato jest ciepłe i wilgotne, w lasach bukowych i dębowych pojawiają się czerwcowo-lipcowe wysypy borowika szlachetnego i usiatkowanego. W młodnikach sosnowych pojawiają się maślaki, a w lasach brzozowych pierwsze koźlarze. Lato to także doskonały czas na zbiór pieprznika jadalnego, który dobrze znosi chwile mniejszych opadów.

Jesień (wrzesień – październik) – Złoty Wiek Grzybobrania

To absolutny szczyt sezonu na Roztoczu. Wrzesień i październik to miesiące, w których tutejsze lasy przeżywają prawdziwy oblężenie, ale też oferują najobfitsze plony. W tym okresie nakładają się na siebie owocowania niemal wszystkich gatunków: borowików, podgrzybków, koźlarzy, rydzów, maślaków i gołąbków. Nocne mgły, umiarkowane temperatury i ciepłe dni stwarzają idealne warunki dla rozwoju grzybni. To właśnie wtedy warto zaplanować dłuższy, weekendowy wyjazd do Zamościa połączony z codziennymi wyjściami do lasu.

Późna jesień (listopad)

Gdy liście opadną z drzew, a noce przynoszą pierwsze przymrozki, do głosu dochodzą gatunki późnojesienne. Piaszczyste lasy sosnowe Puszczy Solskiej to doskonałe miejsce na poszukiwanie gąski zielonej i siwej. W tym okresie lasy są puste, ciche i niezwykle klimatyczne, co docenią zbieracze szukający spakowania z naturą w najczystszej postaci.

Jak zbierać grzyby bezpiecznie i z poszanowaniem natury?

Udane grzybobranie to nie tylko pełny kosz, ale przede wszystkim bezpieczeństwo Twoje i Twojej rodziny oraz dbałość o leśny ekosystem. Lasy Roztocza to cenny zasób przyrodniczy, o który wszyscy musimy dbać.

Zasada numer jeden: Zbieraj tylko te gatunki, które znasz na 100%

Nigdy nie wkładaj do koszyka grzyba, co do którego masz jakiekolwiek wątpliwości. W polskich lasach występuje wiele gatunków trujących, w tym śmiertelnie trujący muchomor sromotnikowy (Amanita phalloides), który bywa mylony z gołąbkiem zielonawym lub pieczarką, oraz goryczak żółciowy (Tylopilus felleus), zwany szatanem, który łudząco przypomina borowika szlachatnego, choć jest piekielnie gorzki i potrafi zepsuć całą potrawę.

Jeśli jesteś początkującym grzybiarzem:

Korzystaj z aktualnych, papierowych atlasów grzybów lub sprawdzonych aplikacji mobilnych z funkcją rozpoznawania ze zdjęć (zawsze jednak weryfikuj wynik w atlasie!).
Skup się na grzybach rurkowych (z „gąbką” pod kapeluszem), takich jak borowiki czy podgrzybki. Wśród grzybów rurkowych w Polsce nie ma gatunków śmiertelnie trujących (choć występują gatunki trujące powodujące dolegliwości żołądkowe, jak np. krwistoborowik szatański).
Unikaj zbierania bardzo młodych owocników, u których cechy rozpoznawcze nie są jeszcze w pełni wykształcone.

Wykręcać czy wycinać?

To odwieczne pytanie każdego grzybiarza. Prawidłowa odpowiedź brzmi: obie metody są dopuszczalne, pod warunkiem robienia tego z wyczuciem.

Wykręcanie: Delikatnie obracaj owocnik tuż przy ziemi, a powstały dołek natychmiast zasyp ziemią lub mchem. Zabezpiecza to odsłoniętą grzybnię przed wysychaniem i infekcjami grzybowymi.
Wycinanie: Używaj ostrego nożyka i odcinaj trzon tuż przy samej ziemi. Ta metoda jest szczególnie polecana przy grzybach blaszkowych i rosnących w kępkach.

W czym nosić grzyby?

Używaj wyłącznie przewiewnych koszy wiklinowych lub pojemników z siatki. Nigdy nie zbieraj grzybów do plastikowych torebek, folii czy plastikowych wiader! W bezlenkowym, wilgotnym środowisku folii białko zawarte w grzybach bardzo szybko ulega rozkładowi, co może prowadzić do wytworzenia toksycznych substancji i zatrucia pokarmowego – nawet jeśli zebrane grzyby były gatunkami jadalnymi! Kosz wiklinowy pozwala dodatkowo na rozsiewanie zarodników podczas spaceru po lesie.

Gdzie NIE zbierać grzybów na Roztoczu? (Ograniczenia i przepisy)

Planując grzybobranie w okolicach Zamościa, musisz pamiętać o prawnych ograniczeniach dotyczących wstępu do lasu i zbioru płodów runa leśnego.

Roztoczański Park Narodowy (RPN): Na całym terenie Parku Narodowego obowiązuje całkowity zakaz zbierania grzybów, owoców leśnych oraz zchodzenia z wyznaczonych szlaków turystycznych. Park jest ostoją dzikiej przyrody, a grzyby stanowią ważny element pożywienia leśnych zwierząt. Ograniczenie to jest rygorystycznie przestrzegane przez Straż Parku.
Rezerwaty Przyrody: Na terenie licznych rezerwatów przyrody na Roztoczu (np. Rezerwat Nad Tanwią, Czartowe Pole, Święty Roch, Bukowa Góra) zbieranie grzybów jest również zabronione.
Uprawy leśne i młodniki do 4 metrów wysokości: Zgodnie z Ustawą o lasach, zabrania się wstępu i zbioru płodów w młodnikach leśnych oraz na obszarach objętych zakazem wstępu (np. oznaczonych jako tereny wojskowe, ostoje zwierzyny czy obszary zagrożone pożarem).
Ochrona gatunkowa: Pamiętaj, że niektóre rzadkie gatunki grzybów znajdują się pod ścisłą lub częściową ochroną gatunkową w Polsce. Należą do nich m.in. szmaciak gałęzisty (siedzun sosnowy), borowik żółtobrązowy czy maślak trydencki.

Praktyczne porady dla turystów wyjeżdżających na grzyby w okolice Zamościa

Aby Twoja wyprawa na grzyby była w pełni udana i komfortowa, warto pamiętać o kilku kwestiach organizacyjnych i logistycznych.

Jak się ubrać i co ze sobą zabrać?

Odpowiednie obuwie: Wybierz wygodne, nieprzemakalne buty trekkingowe lub wyższe kalosze. Teren na Roztoczu bywa nierówny, a trawy i mchy rano są bardzo mokre od rosy.
Ubiór na cebulkę: Długie spodnie i bluza z długim rękawem to podstawa – chronią nie tylko przed chłodem, ale przed gęstymi krzakami, pokrzywami oraz kleszczami.
Ochrona przed kleszczami: Lasy Roztocza, jak większość kompleksów w Polsce, są siedliskiem kleszczy. Użyj dobrego repelentu z DEET lub ikarydyną, a po powrocie do domu dokładnie obejrzyj całe ciało.
Nóż grzybiarza i pędzelek: Mały, ostry nożyk przyda się do przycinania trzonów i wstępnego oczyszczania grzybów w lesie z piasku i igłowia. Pędzelek na drugim końcu nożyka ułatwi czyszczenie kapeluszy.
Naładowany telefon z nawigacją: Lasy Puszczy Solskiej czy Lasów Janowskich są ogromne i bardzo łatwo stracić w nich orientację. Zanim wejdziesz do lasu, zapisz punkt nawigacyjny z lokalizacją swojego zaparkowanego samochodu w aplikacji mapowej.

Gdzie się zatrzymać? Zamość jako doskonała baza

Zamość to genialne miejsce na spędzenie weekendu grzybowego. Po porannym grzybobraniu w cichych lasach Roztocza, popołudnie i wieczór możesz spędzić na klimatycznym Rynku Wielkim, korzystając z bogatej oferty restauracji serwujących lokalne dania kuchni zamojskiej i roztoczańskiej. Miasto oferuje szeroki wybór bazy noclegowej – od eleganckich hoteli na Starówce, przez przytulne apartamenty, po klimatyczne gospodarstwa agroturystyczne na obrzeżach miasta i w sąsiednich gminach (np. w Zwierzyńcu, Adamowie czy Krasnobrodzie).

Przepisy kuchni roztoczańskiej na zebrane grzyby

Gdy wrócisz ze zbiorów, warto wykorzystać świeże grzyby do przygotowania lokalnych specjałów. Roztocze słynie ze wspaniałego piróga biłgorajskiego (wypieku na bazie kaszy gryczanej, ziemniaków i twarogu), który genialnie komponuje się z gęstym, aromatycznym sosem z roztoczańskich podgrzybków lub borowików. Świeże kurki warto podsmażyć na wiejskim maśle z dodatkiem czosnku i natki pietruszki, a młode maślaki zamarynować w delikatnej zalewie octowej z dodatkiem cebuli i gorczycy.

Podsumowanie

Gdzie na grzyby na Roztoczu? Odpowiedź jest prosta: wszędzie tam, gdzie natura zachowała swój dziki, czysty charakter! Od malowniczych buczyn wokół Szczebrzeszyna, przez lasy wokół Krasnobrodu i Adamowa, aż po bezkresne bory sosnowe Puszczy Solskiej pod Józefowem i Suścem – okolice Zamościa oferują grzybiarzom warunki po prostu idealne.

Niezależnie od tego, czy Twoim celem są szlachetne borowiki, pachnące podgrzybki, czy późnojesienne gąski, roztoczańskie knieje obdarują Cię bogatym plonem. Pamiętaj jednak o szacunku do przyrody, przestrzegaj zasad obowiązujących w parkach narodowych i rezerwatach, a przede wszystkim zbieraj wyłącznie te gatunki, co do których masz pewność. Wybierz się do Zamościa, poczuj magię roztoczańskich lasów i ciesz się jednym z najpiękniejszych polskich rytuałów jesieni!